Niezbędnym narzędziem każdego poważnego stolarza amatora będzie pilarka tarczowa.  Cięcie blatów, płyty meblowej sklejki lub też innych większych elementów może sprawiać kłopot w czasie cięcia tradycyjnym ręcznym narzędziem. Na polskim rynku dostępnych jest wiele urządzeń które mają nam to zadanie ułatwić. Zresztą przy cięciu piłą ręczną często możemy doprowadzić do uszkodzenia lub wystrzępienia materiału. Ceny najprostszych pilarek tarczowych zaczynają się już od ok. 100 zł a potrafią dochodzić nawet do 1000 zł. W czym tkwi różnica i aż dziesięciokrotna rozbieżność cenowa? Otóż narzędzia te podzielone są dla użytkowników będących amatorami i dla profesjonalistów.

Kosztująca ok 118 zł  Pilarka tarczowa NUP 160 NU-Power przeznaczona jest dla użytkownika korzystającego z niej od czasu do czasu i w niezbyt ciężkich warunkach. Niemniej jednak posiada ona możliwość cięcia pod kątem oraz regulowania głębokości cięcia.

Dla porównania nieco droższa pilarka (cena ok. 1000zł) marki Hitachi może być już użytkowana przez profesjonalnego stolarza. Jej głównymi zaletami są: niski poziom hałasu, idealnie wyprofilowana rękojeść prowadząca wykonana w systemie Soft-Touch oraz wyłącznik świadomego uruchamiania.

Dziś chciałabym Wam zaprezentować meble wykonane z drewna, które jednak pochodzi z odzysku. Projektantka pochodząca z Niemiec, a mieszkająca obecnie we włoskiej Lombardii Katrin Arens tworzy swoje meble ze starych drewnianych regałów, półek, palet przemysłowych oraz szaf. Swoje materiały projektantka znajduje na wysypiskach śmieci, budowlach, w starych opuszczonych domach oraz na plaży.

Katrin odnawia drewno metodą opracowaną przez niąsamą na bazie tej tradycyjnej. Dzięki niej osiąga ona niezwykle gładkie wykończenie oraz niweluje zapach i wygląd starzyzny. Dzięki tej metodzie uzyskuje całkiem nową jakość.
Szkoda, że projektantka nie podzieli się z nami swoją wiedzą na temat odnawiania mebli, bo efekt jaki osiąga w swojej pracy jest naprawdę zachwycający. Widzimy meble bardzo proste w formie, czasem niemal surowe. Jeśli jeszcze wyobrazić sobie ową gładkość powierzchni drewna zyskujemy obraz idealnych mebli drewnianych.

Kiedy nasze pomieszczenie warsztatowe jest już gotowe, mamy pomieszczenie, meble oraz stół stolarski i oczywiście odpowiednie oświetlenie musimy pomyśleć o wyposażeniu go w narzędzia. Będziemy potrzebowali zarówno elektronarzędzi jak i tradycyjnych ręcznych narzędzi bez których nie obejdzie się żaden stolarz. Na początek zajmiemy się tymi drugimi.

Do cięcia drewna niezbędna będzie nam piła. Natomiast jest to dość szerokie pojęcie, gdyż na naszym rynku używa się wielu różnych pił o różnych przeznaczeniach. Rozróżniamy piły:

• ramowe
• rozpłatnica (płatnica, fuchszwanc) – cięcie precyzyjne wzdłuż włókien
• grzbietnica- cięcie precyzyjne w poprzek włókien
• narżnica (zarzynaczka, gratzega) – do wpustów na zasuwę – „jaskółczy ogon”
• otwornica (lochzega) – do wyrzynań krzywoliniowych

Deska lub drewno może mieć nie równą, chropowatą powierzchnię. Aby ją wyrównać będziemy potrzebowali strugu, albo inaczej hebla. Jeżeli chodzi o strugi to rozróżniamy je następująco:

• zdzierak- służy on do tzw. obróbki zgrubnej drewna, pojedyncze ostrze o łukowatym zakończeniu pozostawia charakterystyczne ślady (podłużne wgłębienia widoczne czasem na odwrotnej stronie spodów szuflad, czy pleców starych mebli) – dziś praktycznie używany tylko w renowacji elementów drewnianych obiektów zabytkowych
• równiak- służy do wstępnego wyrównywania powierzchni drewna, ostrze proste – pojedyncze
• gładzik- służy do ostatecznego wyrównania powierzchni, dzięki podwójnemu ostrzu (ostrze i odchylak) pozwala na bardzo precyzyjną obróbkę powierzchni w różnych kierunkach, bez obawy o tzw. zadzieranie
• spust- dwu, lub trzykrotnie dłuższy od wyżej wymienionych, stosuje się go w tych samych celach co strug gładzik, ale do większych płaszczyzn i długich krawędzi (powyżej 1 m)
• kątnik- wąski strug z otwartą na boki szczeliną roboczą służy do pogłębiania i wyrównywania wrębów

To oczywiście nie wszystkie ręczne narzędzia których będziemy potrzebować w swoim warsztacie. Tematowi temu poświęcę również kolejny post.

Jakość i trwałość drewna konstrukcyjnego jest tak samo ważna jak odpowiedni dobór pokrycia czy izolacji samego dachu. Drewno użyte do wykonania więźby dachowej zaimpregnowane w sposób należyty daje gwarancję długiej żywotności całego dachu.

Impregnacja to nic innego jak zabezpieczenie drewna przed skutkami czynników zewnętrznych za pomocą środków chemicznych dedykowanych do tego procesu. Sam proces impregnacji można przeprowadzać na kilka różnych sposobów.

Powierzchniowa impregnacja to po prostu nic innego jak powleczenie drewna środkiem chemicznym, lub jego roztworem za pomocą narzędzi takich jak pędzel lub wałek. Taki proces posiada najmniejszą skuteczność ze względu na małą wnikliwość preparatu w strukturę drewna. Opisywaną impregnację można wykonywać samodzielnie.

Impregnacja zanurzeniowa jest kąpielą materiału w roztworze chemicznym w specjalnych wannach. Próżniowo – ciśnieniowa impregnacja, zwana również wgłębną jest procesem najbardziej skutecznym i polega na wtłaczaniu impregnatu do komórek drewna przy użyciu specjalnego autoklawu. W chwili obecnej na rynku dostępna jest bardzo bogata oferta środków chemicznych przeznaczonych do impregnacji drewna konstrukcyjnego. Inwestor ma możliwość wybrania metody impregnacji oraz zakresu w jakim jego drewno ma być zaimpregnowane.

Impregnaty do drewna jak sama nazwa wskazuje mają zadanie ochronić czyli zaimpregnować drewno. Impregnat jest dość szerokim pojęciem dlatego ten artykuł potraktuję jako wstęp do tej szerokiej gamy środków ochrony drewna. Impregnacja drewna, zwłaszcza jeżeli stosujemy je na zewnątrz lub w miejscach trudno dostępnych, jest zabiegiem niezbędnym. Znacznie przedłuży jego żywotność i trwałość, zabezpieczy je przed szkodliwym działaniem owadów – szkodników drewna, rozwojem pleśni i grzybów, a także w pewnym stopniu przed ogniem.

Elementarnym warunkiem prawidłowej impregnacji jest odpowiednia wilgotność konserwowanego drewna (poniżej 30% wilgotności), co niestety w polskich realiach bywa nierespektowane i  impregnuje się bardzo mokry surowiec. Co w rezultacie wpływa na jakość impregnacji, która pozostawia wiele do życzenia. Warto pamiętać o tym, że ilość wtłoczonego impregnatu do drewna (retencja) wpływa nie tylko na poziom i jakość zabezpieczenia drewna ale też na  trwałość koloru. W przypadku impregnatów solnych, które nadają charakterystyczną zieloną barwę  zabezpieczanemu drewnu, co zawdzięczamy związkom miedzi – tak więc im więcej impregnatu znajdzie się w  wyrobie, tym jego kolor jest ciemniejszy i zachowuje barwę dłużej. W przypadku impregnacji surowca bardzo mokrego (co jest ciągle  jeszcze w Polsce standardem…) ilości wchłoniętego impregnatu są bardzo niewielkie, więc stopień zabezpieczenia jest niski, a kolor drewna „blaknie” już po kilku miesiącach (czy nawet tygodniach).

Ze względu na podstawowe własności, impregnaty do drewna dzielą się na przeznaczone do stosowania wyłącznie na zewnątrz oraz dopuszczone do zabezpieczania drewna we wnętrzach mieszkalnych.