Decydując o tym jak ma wyglądać nasz dom czy mieszkanie często zapominamy o dość znaczących detalach. Przeważnie skupiamy się na podstawowych rzeczach, po macoszemu traktując szczegóły, które w kompozycji całości posiadają wprost ogromne znaczenie. Przeważnie jeżeli chodzi o kwestię wykończeniową decyzję podejmujemy chaotycznie i na ostatnią chwilę.

Sprzedawcy farb i lakierów często spotykają się z ogromnym zaskoczeniem klientów po zadaniu im pytania przykładowo o stopień połysku farby czy lakieru, który sobie upatrzyli. Decyzje takie powinniśmy podejmować całkowicie świadomie, albowiem istnieje wiele czynników na które maja one istotny wpływ. W tym artykule chciałby postawić Państwu następujące pytanie dotyczące wykończenia podłóg drewnianych, mianowicie: czy parkiet będziecie wykańczać lakierem czy też olejem do drewna?

Olejowanie podłóg to technologia dosyć innowacyjna na naszym rynku, chociaż tak naprawdę jest starsza niż lakierowanie. Podłoga wykończona olejem do drewna uwydatnia cechy drewna z którego jest wykonana, podkreślając jego naturalne piękno. Podłoga nie będzie błyszcząca, lecz za to nabierze specyficznego matowego lub delikatnie satynowego uroku.

Zalety podłóg olejowanych:

• olej nadaje piękny,ciepły i naturalny wygląd drewna
• uwidacznia strukturę usłojenia drewna
• łatwe utrzymanie podłogi przez długie lata bez szlifowania
• możliwość miejscowej naprawy podłogi
• jeśli olej się wytrze,nakłada się go ponownie, bez konieczności szlifowania.

Moim zdaniem pośród dostępnych obecnie na polskim rynku produktów do olejowania drewna prym wiedzie niemiecka marka Pallmann ze sztandarowym olejem Soyabase Plus. Niestety należy on również do najdroższych.
Niestety podłoga olejowana wymaga częstej i dokładnej konserwacji. Co jakiś czas trzeba podłogę ponownie olejować, żeby uzupełnić powłokę ochronną. Problem pojawia się również w przypadku rozlania nietypowych substancji (np. słynne zasikanie podłogi przez kota). Niestety w wyniku takich zdarzeń mogą wystąpić przebarwienia wymagające naprawy.

Tradycyjne lakierowanie drewna wiąże się co prawda z większą możliwością wyboru stopnia połysku warstwy wykończeniowej, niemniej jednak pozbawia nas ono subtelnego uroku i głębi jakie daje nam parkiet olejowany.
Lakierowany parkiet to podłoga solidna i elegancka. Parkiet olejowany to podłoga piękna i gustowna. Obydwa rozwiązania pasują praktycznie do każdej aranżacji wnętrza – zarówno tej nowoczesnej jak i tej w stylu rustykalnym. Wybór więc należy do Państwa.

W ciągu kilku ostatnich lat schody drewniane nabrały ponownie szczególnego znaczenia we wnętrzach naszych mieszkań. Zależy nam głównie na tym aby spełniały one swoją funkcję praktycznego ciągu komunikacyjnego, co wiąże się z trwałością i wytrzymałością drewna wykorzystanego do ich budowy, ale także chcemy aby miały one wysokie walory estetyczne.

Powinny komponować się ze stylem domu i nadawały mu charakter, a także aby były oryginalne, funkcjonalne i służyły nam przez wiele lat. Niejednokrotnie zadajemy sobie pytanie, czy istnieje taki rodzaj drewna, który zapewni nam te wszystkie funkcje? Jeśli tak jest to który?

Schody drewniane wykonuje się najczęściej z takich gatunków drzew jak: buk, dąb, jesion, sosna, świerk, orzecha oraz modnych w ostatnimi czasy drzew egzotycznych. Oczywisty jest fakt, że drewno wykorzystywane do produkcji schodów musi być suche, nie posiadać sęków i innych wad, o jakości co najmniej II klasy. Kolejną ważną kwestią dotyczącą drewna na schody jest, ta że wykorzystywane gatunki drewna posiadają różne właściwości, które chciałbym poniżej przedstawić:

Buk- posiada kolory od jasno- żółtego do blado-różowego, drewno jest twarde i ciężkie o dużej

wytrzymałości, łatwe w obróbce, doskonale nadaje się ono do wyginania i kształtowania plastycznego, nie posiada wyraźnej faktury.

Dąb – drewno to jest stosunkowo twarde i posiada wysokie parametry wytrzymałościowe, jest odporne na ścieranie, oraz posiada regularną strukturę. Niestety często bywa atakowane przez owady. Stosuje się je także w budownictwie wodnym.

Jesion- jest to drewno ciężkie, ale za to wytrzymałe i elastyczne. Jasne, o dużych porach i dosyć charakterystycznej teksturze. Zastosowane w warunkach suchych jest trwałe, niestety w wilgotnych łatwo może ulec zniszczeniu.

Sosna – drewno o barwach od jasno- żółtej do jasno-czerwonawej, posiada dosyć charakterystyczną cechę jaką są jej stożkowate słoje. Drewno sosny jest miękkie, oraz sprężyste, posiada wysoką wytrzymałość mechaniczną. Jest bogate w żywicę. Ciemnieje pod wpływem światła.

Świerk – jest drewnem miękkim i lekkim, koloru żółto-białego. Posiada średnią wytrzymałość, lecz w zamian ma wyraźną strukturę, jest sprężyste, niestety ma sporo sęków.

Orzech – jest to wyjątkowo szlachetne brązowe drewno z wyraźnym rysunkiem. Bardzo dobrze przyjmuje bejce i farby, a poprzez polerowanie można uzyskać wyjątkowo estetyczne wykończenie powierzchni.

Drewno egzotyczne- drewno to jest dużo droższe od rodzimych produktów a jego właściwości zależą od rodzaju drzewa.

Technologia którą wykorzystuje się przy budowie domów drewnianych podlega nowoczesnemu procesowi produkcji, wykorzystywane są w niej przeważnie wszystkie materiały będące pochodzenia naturalnego: drewno, płyty wiórowe, wełnę mineralną, płyty gipsowo-kartonowe. Konstrukcja całej budowli oparta jest na szkielecie, składającym się z drewnianych słupów i belek, łączonych przy pomocy gwoździ, kleju lub specjalnych łączników.

Sposób łączenia elementów konstrukcji domu powinien zapewniać mu wysoką wytrzymałość na napór mas powietrznych. Szkieletowa konstrukcja budynku robiona jest przeważnie z wcześniej przygotowanych bali sosnowych lub innych drzew iglastych, w klasie C24. Podstawa szkieletu montowana jest na ławie, lub płycie fundamentowej, odpowiednio zabezpieczonej przed szkodliwym działaniem wody i odizolowanej termicznie. Szkielet to swoiste ramy, w skład których wchodzą słupki o rozstawie osiowym ok. 50-60 cm, oraz poziome rygle i ukośne zastrzały mające na celu usztywnienie całej konstrukcji. Strop oraz podłoga tworzone są pod ścisłą kontrolą i pod dużym rygorem, w taki sposób aby belki były sztywne i wytrzymały obciążenie stropu.

Budowa zewnętrznych ścian konstrukcji polega na obudowaniu szkieletu warstwami wykończeniowymi, zarówno od strony elewacji jak i od wewnątrz. Między tymi warstwami umiejscowić należy termoizolację. Budowanie ścian wewnątrz budynku jest bardzo podobne do budowy ścian zewnętrznych, jednak warstwa termoizolacji powinna być stosunkowo cieńsza i pełnić, także funkcję izolacji akustycznej. Ściany wewnętrzne wykończyć można zarówno płytami kartonowo-gipsowymi,jak i gipsowo- włóknowymi lub boazerią drewnianą, oraz gładkimi płytami drewnopochodnymi. Wiele elementów bywa transportowana na plac budowy w postaci już gotowych podzespołów nadających się do natychmiastowego montażu co skraca stosunkowo czas budowy.

Elementarną izolację termiczną domu stanowić powinna wełna mineralna wypełniająca wewnętrzne przestrzenie paneli ściennych, stropowych i dachu. Wełnę mineralną należy układać w elementach domu na etapie prefabrykacji pod ścisłą kontrolą jakości, co zagwarantuje nam, że warstwa izolacji będzie całkowicie szczelna. Ponadto ściany zewnętrzne posiadają specjalną poduszkę powietrzną co zapewnia naturalną izolację przed wiatrem i dzięki temu dom może swobodnie oddychać. Na zewnątrz ściany obija się szalówką uprzednio poddaną procesowi suszenia komorowego.

Elewacja ma za zadanie chronić konstrukcję przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych i chemicznych. Ściany zewnętrzne możemy zarówno otynkować, jak i pokryć płytkami imitującymi klinkier lub samym klinkierem, obłożyć sidingiem albo szalówką.

Wielu z nas marzy o przytulnym, ciepłym miejscu, gdzie wracając po ciężkim dniu pracy możemy odpocząć, zrelaksować się i odetchnąć pełną piersią. Takim miejscem może stać się nasz własny dom. Dom, który „oddycha” razem z nami, w którym panuje przyjazny mikroklimat. Jest to możliwe jeśli nasze wymarzone gniazdko zbudujemy z naturalnych surowców, zdrowych i przyjaznych środowisku a przez to i nam samym.

Drewno jest dokładnie takim surowcem, posiada ono zdolność do samoregulacji wilgotności przy czym jednocześnie daje przyjemne ciepło w zimie oraz orzeźwiający chłód w upalne letnie dni. Poza tym  w budownictwie z wykorzystaniem drewna stosowane są się najczęściej materiały pochodzenia naturalnego i surowce wtórne, takie jak: płyty wiórowe, wełna mineralna, czy płyty kartonowo-gipsowe, natomiast do zabezpieczenia drewna impregnaty solne. Jeżeli chcemy przyłączyć się do walki ze zmianami klimatycznymi i jednocześnie polepszyć komfort życia powinniśmy zdecydować się na budowę domu drewnianego, na przykład stosując metodę szkieletową. Dom z drewna zdecydowanie zmniejsza emisję węgla do atmosfery o bagatela ok. 10 t. Tak więc jeśli w całej Europie ilość domów budowanych z tego naturalnego surowca wzrosła by o 10%, to jak łatwo policzyć spowodowałoby to redukcję CO2 do atmosfery o 1,8 mln ton. Europejscy specjaliści z dziedziny ekologii policzyli, iż każdy metr sześcienny drzewa użyty zamiast tradycyjnych materiałów budowlanych zredukuje średnio o 0,8 t ilość wyemitowanego CO2 do atmosfery.

Oczywiście należy też zwrócić szczególną uwagę, że do budowy ekologicznego domu wykorzystujemy surowiec całkowicie odnawialny, dbając tym samym o zdrowy las – planowane zalesianie. Aspekty zdrowotne domu drewnianego także są niepodważalne, drewniany  dom przyjazny jest również alergikom. Przykładowo wszędzie tam, gdzie budownictwo drewniane jest szeroko rozpowszechnione, przeciętny mieszkaniec tych domów żyje o kilkanaście lat dłużej. Ekologiczny dom to nasze zdrowie, oszczędność, ekonomiczność, zalety które przekładają się na jakość i styl życia. Oprócz walorów zdrowotnych i ekonomicznych domy z drewna charakteryzują się szybkim czasem budowy. Budowa domu składanego na placu budowy trwa około trzech miesięcy, przywożonego na plac budowy w pełnej prefabrykacji – kilka dni.

Drewniane belki stropowe w pewnym stopniu ograniczają wymiary pomieszczeń; dla większych rozpiętości należy stosować podciągi lub specjalne dźwigary stropowe.
Drewno jako konstrukcyjny materiał budowlany, w mentalności Polaków nie cieszy się dużym powodzeniem, pomimo iż w wielu krajach świata domy z drewna, stanowią większość budownictwa jednorodzinnego, technologia wysublimowana wymaga wyjątkowo dużej dokładności i kultury technicznej, wymagająca bardzo dobrej znajomości wymagań techniczno-montażowych.

Praca z drewnem może dać majsterkowiczowi ogrom przyjemności. Drewno jest naturalnym surowcem, łatwym i przyjemnym w obróbce. Dodatkowo podczas obróbki wytwarza przyjemny, żywiczny aromat. Żeby zostać stolarzem amatorem nie potrzeba ogromnej wiedzy czy nie wiadomo jakich umiejętności, wystarczy tylko inwencja i odrobina samozaparcia. Oczywiście stolarz powinien również posiadać własny warsztat.

Majsterkowanie w miejscach przypadkowych uniemożliwia prowadzenie systematycznej pracy, utrudnia korzystanie z narzędzi i materiałów, a także może przeszkadzać innym domownikom. Należy pamiętać, że podczas obrób­ki różnych materiałów na podłodze gromadzą się odpadki, śmieci, wióry i opiłki, pomieszczenie wypełnia się kurzem i zapachami lakierów oraz farb, a hałas podczas obróbki (szczególnie metali) jest dokuczliwy.

Żeby założyć własny amatorski warsztat stolarski potrzebujesz wygospodarować na niego trochę miejsca, najlepiej osobne w miarę dobrze wentylowane pomieszczenie. Warsztat powinien posiadać wymiary odpowiadające charakterowi prac w nim wykonywanych. Jeżeli chcemy skupić się tylko na drobnych pracach stolarskich nie potrzebujemy hali produkcyjnej i wystarczy niewielki pomieszczenie. Jeżeli zależy nam jednak na pracach o charakterze bardziej konkretnym, np. wykonanie stolarki meblowej powinniśmy wygospodarować pomieszczenie o większej powierzchni. Pamiętajmy że płyta meblowa ma swoje rozmiary i gdzieś musimy ją przechowywać i obrabiać.