Wybór paneli to poważna decyzja, w końcu podejmujemy ją z odpowiedzialnością na kilka lub kilkanaście kolejnych lat. To, jakie wybierzemy, jest bardzo ważne, ponieważ nie jest to zmiana, której dokonuje się co roku. Nie jest to również tania sprawa, dlatego dobrze jest się najpierw poważnie zastanowić nad tym, jakiego będą koloru, z jakiego tworzywa będą wykonane, a także nad tym, czy zdecydujemy się położyć je sami, czy zatrudnimy do tego firmę specjalizującą się w kładzeniu paneli. Wszystko zależy od naszego portfela, gustu, aranżacji mieszkania i umiejętności. Pamiętaj, dokonuj ostrożnych wyborów. To ważne.

Zwróć uwagę na to, że odpowiednio ułożone panele mogą znacznie uatrakcyjnić nasze podłogi, a także mogą stać się ozdobą całego pomieszczenia. Należy więc odpowiednio przygotować się do tej inwestycji.

Przede wszystkim, przed położeniem paneli, należy zadać sobie pytanie, w jakim pomieszczeniu będą się one znajdować i do jakich celów będzie to pomieszczenie służyć. Jeśli decydujemy się na położenie paneli w pokoju dziecięcym lub w salonie, musimy wziąć pod uwagę odporność paneli na ścieranie się. Oczywiste jest to, że są to miejsca najczęściej używane i najbardziej deptane, powierzchnia podłogi musi więc być twarda. Decydując się na opanelowanie tych miejsc, warto zastanowić się nad wyborem paneli z drewna wenge, iroko oraz jatoba. Poza twardością paneli, musimy również wziąć pod uwagę rodzaj warstwy wykańczającej. W najczęściej chodliwych pomieszczeniach dobrze, gdy podłoga jest zabezpieczona kilkoma warstwami lakieru utwardzonego promieniami UV.

Jeśli zastanawiamy się nad wyborem paneli laminowanych, musimy zdecydować się na klasę, którą będą reprezentować. Takich klas jest sześć i oczywiście, im wyższa, tym produkt lepszy. Do interesujących nas pomieszczeń korzysta się z paneli czterech klas – AC2, AC3, AC4 i AC5.

Nie można również ignorować grubości paneli. Najczęstsze rozmiary to 6, 7 i 8 milimetrów. Są również bardziej ekstrawaganckie, które mają więcej niż 8 mm. Zastanów się również nad wyborem firmy, która tworzy panele, wybierz spośród takich marek, jak Barlinek, Classen, Kronopol, Kronooryginal czy Eurofloor. To najlepsze rodzaje podłóg na polskim rynku.

Jeśli planujemy położenie paneli na ogrzewaniu podłogowym, to dobrze zdecydować się na panele drewniane, a nie samo lite drewno, ponieważ bardziej się do tego nadają. Dobrze jest jednak zastanowić nad wyborem drewna, mającego niski współczynnik skurczu i rozkurczu. Najlepsze również będą takie, które mają długi czas osiągania równowagi higroskopijnej. Dobrze spiszą się w tym momencie panele z drewna doussie, iroko, tek, merbau, jatobę, dębu i akacji.

Podczas wyboru paneli należy również wybrać odpowiedni podkład. Nie ma sensu na tym oszczędzać, ponieważ po kilku latach będziemy musieli kłaść panele od nowa, a nie jest to zbyt wygodne. Nie polecamy najtańszej pianki polietylenowej o grubości 2mm. Pamiętajcie również o folii pod panele i o tym, że kładzie się je na suche podłogi, nie można kłaść podłogi zaraz po tym, gdy wykona się wylewkę.

To chyba najważniejsze rady, które posłużą Ci w położeniu i wyborze paneli. Jeśli uznasz, że możesz to zrobić sam, bierz się do pracy Jeśli jednak sądzisz, że to ponad Twoje siły, nie martw się, na pewno uda Ci się znaleźć odpowiednią firmę, która zrobi to za Ciebie bardzo szybko. Powodzenia!

Słowa „stolarz amator” przywołują przed oczy obraz człowieka z młotkiem i garścią gwoździ, tańczącego coś pomiędzy „tak! zrobiłem to!” a „uderzyłem się w palec i to naprawdę boli”. W tle zwykle widzimy stół lub szafę – duże i zdecydowanie proste w kształcie i formie…

Stereotyp nie oddaje jednak całej prawdy (chociaż uwaga o palcu bywa uderzająco trafna) – projekty realizowane przez nas w zaciszu warsztatów rzadko kiedy przyjmują formę monstrualnych konstrukcji. Zwykle zaczynamy od półki, podstawki pod kubek – by z czasem zająć się konstrukcjami bardziej skomplikowanymi. Dlaczego jednak nie pójść dalej – i zamiast szafki czy szkatułki nie spróbować stworzyć biżuterii z drewna?

Drewno jednak jest materiałem na tyle wdzięcznym i ciekawym, że po prostu zbrodnią jest ograniczanie wykorzystania go do tworzenia mebli czy drobiazgów. Naturalność, łatwość obróbki, możliwość łączenia z niemal każdym materiałem (szczególnie atrakcyjnie prezentuje się drewno i bursztyn) oraz wyjątkowe piękno sprawiają, że drewno jest idealnym tworzywem do wyrobu biżuterii.

Oczywiście, możemy taką biżuterię kupić – zwłaszcza, że moda na styl etno oraz ekologię sprawiają, że wybór jest bardzo szeroki: od celtyckich rzeźb i grawerunków, przez nowoczesne, łączone ze srebrem formy aż po lekko chropowate, stylizowane na naturalne kawałki drzewa korale. Wszystkie wykorzystują niezmierne bogactwo barw, faktury oraz wzorów naturalnego drewna a także fakt, że niemożliwym jest znalezienie dwóch identycznych kawałków – różnice, które w wypadku masowo produkowanych produktów z metalu i kryształów są praktycznie niedostrzegalne, tutaj podkreślają wyjątkowość oraz indywidualność noszącej je osoby.

Zamiast zakupu możemy jednak sami spróbować naszych sił – wbrew pozorom nie jest to bardzo trudne, wymaga też stosunkowo niewiele sprzętu. Podstawą jest znalezienie odpowiedniego materiału – przydatne są tu zarówno rodzime gatunki (często niedoceniane – a przecież barwa i układ słojów chociażby w modrzewiu są bardzo atrakcyjne), jak i wszelkiego rodzaju drewno egzotyczne. Dobrze jest przy tym wybierać raczej gatunki miękkie – chyba, że dysponujemy wyposażeniem odpowiednim do obróbki twardego drewna.

Formowanie, grawerowanie, mocowanie zawieszek bądź wiercenie dziurki dla łańcuszka, polerowanie – i wreszcie pokrycie warstwą zabezpieczającego wosku bądź lakieru… Każdy z etapów daje nam możliwość wykazania się kreatywnością. Wraz ze wzrostem naszych umiejętności możemy eksperymentować z nowymi formami zdobienia – inkrustacja czy intarsja, chociaż stosunkowo pracochłonne, zagwarantują wspaniałe efekty.

Naszyjnik czy kolczyki wykonane własnoręcznie mogą stanowić wyjątkowy prezent – znaczący więcej niż „tradycyjna”, kupiona biżuteria. Świadomość tego, że poświęciliśmy swój czas i wysiłek – a także to, że projekt jest niepowtarzalny i wyjątkowy – dodają naszemu dziełu wartości. To już nie „rytuał” czy obowiązek – to cząstka nas.

W poprzednim wpisie zademonstrowaliśmy jak w prosty sposób samodzielnie zbudować szafę. W tym temacie chcielibyśmy rozszerzyć temat szaf wnękowych. Otóż, jest to najbardziej praktyczny sposób na przechowywanie odzieży. Jeśli tylko dysponujemy miejscem na szafę wnękową, warto w nią zainwestować. Najlepszym rozwiązaniem będzie budowanie takiej szafy na całej długości ściany, tak, aby miała co najmniej cztery metry. Wtedy swobodnie będzie można tę szafę podzielić na cztery części, w których zmieścimy praktycznie każdą odzież. W przypadku osób samotnych lub rodzin bezdzietnych mogą się tam nawet pomieścić wszystkie ubrania, jakie znajdują się w gospodarstwie domowym.

W jaki sposób urządzić szafę wnękową? Idealne rozwiązanie prezentuje poniższa fotografia:

lub poniższa:

Jednak to, jaki sposób zagospodarowania szafy wnękowej wybierzemy, zależy wyłącznie od nas i naszych preferencji. Dla niektórych bardziej potrzebne będą klasyczne półki, dla innych drążki. Jeśli nosimy na co dzień garnitury lub sukienki, oczywiste jest, że będziemy musieli zagospodarować więcej miejsca na powieszenie wieszaków.

A co zrobić z półkami? Jeśli zrobimy tak, że będziemy mieć do dyspozycji dużą przestrzeń, warto zastanowić się nad wszelkimi pojemnikami do przechowywania odzieży, z materiału lub metalowe. Wszystko zależy od naszych upodobań. To jednak bardzo praktyczne rozwiązanie pozwalające nam na bezpieczne trzymanie na przykład bielizny.

Kolejno, dobrze jest zadbać o miejsce na szuflady, w których można przechowywać wszelkie drobiazgi, które nie nadają się na półkę lub do pojemnika. Szuflady są niezbędnym meblem w każdym domu.

Jeśli szafa będzie na tyle duża, że zostanie w niej miejsce w dolnej części, ciekawym rozwiązaniem zagospodarowania przestrzeni będzie zamontowanie schowka na buty. Przydatne w tym celu będą prawidła do butów, takie jak:

Pomysł ten w znacznym stopniu rozwiąże problem trzymania butów, na które nigdy nie ma miejsca, zwłaszcza w małych mieszkaniach. Dodatkowo, system ten sprawi, że wszystkie buty będą jednakowo widoczne, co ułatwi wybór podczas codziennego ubierania.

Na górnych częściach szafy można również wykorzystać miejsce. Najlepiej układać tam to, czego się na co dzień nie używa, przedmioty, do których sięga się w miarę rzadko. Będą miały swoje miejsce, a mimo niewygodnej lokalizacji, nie będzie to problem.

Tego typu szafa wnękowa, składająca się z tylu praktycznych elementów, jest idealnym rozwiązaniem w przechowywaniu odzieży. Teoretycznie zajmuje wiele miejsca, jednakże praktycznie zaoszczędzi się go znacznie więcej. Dlatego właśnie to dobry pomysł zarówno do dużych, jak i małych pomieszczeń.

W życiu każdego gospodarza domu nadchodzi moment, w którym stwierdza, że czas zrobić coś dla mieszkania samemu. Często ten pomysł idzie w parze ze zbudowaniem szafy. To wspaniały pomysł, który może przynieść wiele korzyści i satysfakcji zarazem. Budowanie szafy może dać wiele radości i zabawy. Nie można jednak zapominać o tym, że to odpowiedzialne zadanie, które można w łatwy sposób zniszczyć. Należy więc się odpowiednio do niego przygotować.

Od czego zacząć?

Oczywiście musimy zdecydować jakiego typu szafę będziemy budować. To ważne, czy będzie to szafa wnękowa czy klasyczna. W przypadku typowej, wolnostojącej szafy, nie ma problemu, ponieważ możemy ją postawić, gdzie tylko chcemy. Jeśli jednak zdecydujemy się na wybudowanie szafy wnękowej, dochodzi jeszcze jeden aspekt do rozwiązania – równość lub nierówność ścian. W dzisiejszym budownictwie mieszkalnym ściany często są krzywe. Jest to niedopuszczalne w przypadku zabudowania szafy. Musimy więc wcześniej sprawdzić pochyłość naszej ściany i ewentualnie ją wyrównać. To do niej będą przecież przylegać płyty meblowe.

A dalej?

Najlepiej od zaopatrzenia się w poszczególne elementy. Potrzebne będą nam oczywiście płyty meblowe, takie jak płyta pilśniowa na „plecy” szafy, płyty na ściany i półki (najlepiej 18 mm), drzwi, akcesoria (nogi szafy, zawiasy, klamki, śrubki, drążki, bejca) oraz narzędzia (wiertarka, wzornik, statyw do wiertarki w celu ustalenia kąta prostego). Jeśli zaopatrzymy się już w te wszystkie elementy, możemy spokojnie brać się do pracy.

Jeśli mowa o płytach i ich rozmiarach, najlepiej wybrać się do jednego z większych sklepów z akcesoriami budowlanymi. Tam, poza tym, że zaopatrzymy się we wszystkie sprzęty, przytną nam deski z dokładnością do milimetra.

No to budujemy…

Jeśli wszystko jest już przygotowane, możemy przystąpić do budowy szafy. Akcesoria dobrze jest zamontować przed ostatecznym sfinalizowaniem budowy szafy. Natomiast plecy najlepiej zainstalować na końcu. Dodatkowo, warto dodać, aby jedna z półek wewnątrz mebla była zamontowana na stałe. W ten sposób wzmocni się konstrukcja i solidność szafy. Zamontuj drzwi – zamykane lub rozsuwane.

Jak urządzić szafę?

Jeśli szafa będzie już wybudowana, należy rozsądnie zaplanować jej wnętrze. Tak naprawdę, najlepiej mieć to mniej więcej przemyślane już na początku, jeszcze przed budową szafy. Najbardziej praktycznym rozwiązaniem będzie zamontowanie drążka na wieszaki, który zajmie znaczną ilość miejsca oraz półkę na buty pod nim. Z drugiej strony najlepiej zainstalować półki na odzież. Wszystko zależy od rozmiarów i pojemności szafy.

I co teraz?

Voila! Zbudowaliśmy szafę. Teraz pozostaje tylko poukładać w niej ubrania.

Słowo intarsja oznacza technikę zdobniczą, polegającą na zdobieniu przedmiotów drewnianych obrazami utworzonymi poprzez łączenie różnych gatunków drewna, które umieszcza się w miejscach usuniętych z powierzchni przedmiotu fragmentów. Jest znana od starożytności, ale szczególnie bujny rozwój przeżywała w epoce renesansu i baroku. W Polsce słynne są bogato intarsjowane meble tworzone w XVIII wieku w Toruniu i Elblągu.

Dzięki bogactwu barw i odcieni, jakie przyjmują różne gatunki naszego ulubionego materiału, obrazy tworzone techniką intarsji są niezwykle dekoracyjne, a stosunkowa rzadkość, wynikająca głównie z wymaganej do tworzenia intarsji precyzji sprawia, że elementy intarsjowane są uznawane za luksusowe i elitarne, dodając naszym wnętrzom szlachetności.

Dzięki wykorzystaniu maszyn elementy intarsjowane są dzisiaj tańsze niż kiedyś, jeżeli jednak chcemy posiadać w naszym domu coś niepowtarzalnego, możemy zlecić wykonanie intarsji rzemieślnikowi – lub samemu spróbować naszych sił. Samodzielne stworzenie intarsji jest praco- i czasochłonne, wymaga precyzji i dyscypliny, ale osiągnięte efekty mogą być oszałamiające.

Profesjonaliści korzystają z włośnicy, nam jednak najlepiej będzie pracować z ostrym nożem stolarskim lub skalpelem.  Pierwsze próby prawdopodobnie będą nieudane, dlatego dobrze jest zacząć od tworzenia obrazów na luźnych, drewnianych powierzchniach bądź płytach wiórowych.

Rozpoczynamy od wykonania kolorowego projektu intarsji i jego kopii, na kartonie lub innym stosunkowo twardym podłożu. Gromadzimy odpowiednie rodzaje drewna pod postacią cienkich deseczek lub okładziny,  klej, papier ścierny i pilniki oraz bejcę i lakiery. Z kopii projektu wycinamy poszczególne części, po czym za pomocą takich wzorców starannie formujemy elementy naszego obrazu – możemy też użyć przezroczystych wzorców (folii z nadrukowanym bądź naszkicowanym wzorem, który przenosimy na odpowiedni kawałek drewna). Krawędzie szlifujemy i dopasowujemy do siebie, po czym za pomocą kleju umieszczamy w wyciętym z podstawy miejscu. Po usunięciu nadmiaru kleju i uzupełnieniu ewentualnych braków całość szlifujemy i pokrywamy – w zależności od potrzeb – bejcą, lakierami lub farbami.

Po nabraniu odpowiedniej wprawy możemy zacząć eksperymentować z elementami wypukłymi i wklęsłymi – dają one szczególnie widowiskowe efekty w dobrym oświetleniu – i zacząć przyozdabiać intarsją nasze meble lub boazerie.