Trzy podstawowe rodzaje drewna azjatyckiego, jakie wykorzystuje się zarówno w stolarce zewnętrznej, jak i wewnętrznej, to kempas, merbau i teak. Mimo tego samego pochodzenia, każde z nich posiada inne cechy, które warto poznać.
Drewno to pierwszy z materiałów, który wykorzystywany był w najprostszym budownictwie. Swoje zastosowanie ma jednak do dziś. W dzisiejszym wpisie wymienione zostaną wszystkie najpopularniejsze gatunki drewna wraz z ich właściwościami, które to głównie wpływają na rodzaj ich zastosowania.
Wśród gatunków drzew iglastych są to: jodła, modrzew, sosna i świerk. Niezwykle ważny jest tu wiek drzewa w momencie jego przetwarzania na drewno. Najlepsze cechy posiada drewno świerkowe z drzewa w wieku od osiemdziesięciu do stu dwudziestu lat. Jest ono miękkie i sprężyste, przez co średnio wytrzymałe i trudne w obróbce z powodu dużej ilości sęków.
Drewno sosnowe również jest miękkie jednak jego obróbka jest zdecydowanie prostsza, posiada ono bowiem dużą wytrzymałość mechaniczną.
Drewno pozyskiwane z modrzewiu jest w Polsce rzadko wykorzystywane, mimo że jest technicznie najlepszym i najtrwalszym gatunkiem.
Drewno z jodły to średnia wytrzymałość, giętkość, łupliwość i duża ilość sęków, które często wypadają z tarcicy.
Drewno z drzew iglastych najczęściej wykorzystuje się do tworzenia dachowych konstrukcji oraz stolarki budowlanej, czyli okien, drzwi czy schodów.
Drewno uzyskiwane z drzew liściastych wykorzystuje się najczęściej w pracach stolarskich oraz do wykonywania podłóg i posadzek. Najpopularniejsze gatunki to: brzoza, buk, dąb, grab, jesion, olsza czarna, topola i wiąz pospolity.
Brzoza – dobre właściwości mechaniczne, niska odporność na grzyby.
Dąb – twardość, duża wytrzymałość, odporność na ścieranie.
Buk – twardość, spora wytrzymałość, łatwa obróbka.
Grab – ciężkie drewno, dobre właściwości mechaniczne, odporne na ścieranie.
Jesion – ciężkie, elastyczne, wytrzymałe, niska odporność na wilgoć.
Olsza czarna – drewno miękkie, łatwe w obróbce, niska odporność na zmienne warunki atmosferyczne, duża zawartość garbników.
Topola – jedyne drewno wykorzystywane do tworzenia budowlanych konstrukcji! W Polsce jednak najczęściej stosuje się je jako materiał ozdobny lub opałowy.
Sporo już mówiliśmy na blogu o najtwardszych gatunkach drewna egzotycznego i jego zastosowaniu na podłogi, schody i tarasy. Parafrazując jeden z popularnych cytatów klasyków polskiej literatury chciałoby się powiedzieć „Polacy nie gęsi i swoje drewno mają”. Jeżeli jeszcze nie domyślają się Państwo o czym będzie dzisiejszy wpis, to już śpieszę z wyjaśnieniem. Dzisiaj chciałbym podjąć temat, który dotyczy naszych rodzimych gatunków drewna, a w szczególności tych, które uważane są za najtwardsze.
Za najbardziej szlachetny gatunek drewna rosnącego w Polsce uważa się dąb. I jeżeli spojrzymy obiektywnie na stary poczciwy dąb to całkiem słuszne twierdzenie. Rozłożyste drzewo, które wraz z wiekiem nabiera dostojności i blasku. Spotykać możemy dwa rodzaje dębu: dąb szypułkowy i dąb bezszypułkowy. Nie będziemy ich jednak rozdzielać mówiąc o właściwościach drewna, gdyż są one w tej kwestii do siebie bardzo podobne. Dęby osiągają wysokość od 20 d0 40 metrów a czasami nawet więcej. Są rozłożyste grube oraz nisko osadzone. Kolor dębu zmienia się w zależności od nasłonecznienia miejsca, w którym rośnie. Gatunek ten jest niezwykle ceniony w stolarstwie, bednarstwie i szkutnictwie. Dzieje się tak zapewne dlatego, że dąb jest drewnem niezwykle twardym a ponadto posiada niezwykle dekoracyjny rysunek. Twardziel dębowa przewyższa wszystkie drzewa europejskie pod względem wytrzymałości i trwałości drewna.
Innym drewnem, które doskonale sprawdza się na naszych podłogach i schodach jest buk. Drewno bukowe od lat wykorzystywane jest w budownictwie. Produkuje się z niego głównie meble, parkiety, płyty wiórowe, sklejki, skrzynki, narzędzia, schody i poręcze. Dawniej drewno buku wykorzystywane było do produkcji panewek w łożyskach ślizgowych. Do charakterystycznych cech tego gatunku z pewnością należy jego twardość i spoistość. Buk posiada delikatne słoje oraz jednolite wybarwienie.
Kolejnym gatunkiem drewna, o którym nie sposób wspomnieć na blogu stolarskim jest jesion. Bardzo często wykorzystywany jest w takich dziedzinach jak meblarstwo, stolarstwo i lutnictwo. Jest to bardzo twardy gatunek drewna, który doskonale nadaje się do produkcji parkietów i schodów. Jesion posiada nieregularne jasne wybarwienie dzięki czemu jest ono niezwykle estetyczne.
Wymienione powyżej gatunki drewna należą do najtwardszych drzew spotykanych w naszym kraju. Dobierając gatunki do opisania w niniejszym wpisie kierowałem się nie tylko własnościami fizycznymi drewna lecz także ich estetyką. Wszystkie wymienione krajowe gatunki drewna będą doskonałą ozdobą naszych domów i będą nam służyły przez długie lata.
W poprzednim artykule scharakteryzowaliśmy dla Państwa dwa gatunki drewna egzotycznego: Bangkirai i Massaranduba. Jest to drewno niezwykle trwałe i odporne. Kontynuując wątek opisujący drewno z egzotycznych zakątków świata, chciałbym przedstawić Państwu kolejne gatunki, które mogą zdobić nasze domy i mieszkania.
Drewno egzotyczne zdobywa w naszym kraju coraz więcej miłośników. Coraz chętniej wykorzystujemy ten ekskluzywny materiał na parkiety czy tarasy. Nie ma w tym nic dziwnego, gdyż niezwykły rysunek drewna przyciąga wzrok i jest doskonałą ozdobą. Parkiet z drewna egzotycznego nadaje wnętrzom niebanalnego, ekskluzywnego charakteru.
Dzisiaj przedstawię Państwu gatunki drewna, które nadają się zarówno na parkiety jak i na zewnętrzne tarasy. Pierwszym z nich będzie popularny teak. Jest to najpopularniejszy gatunek drewna egzotycznego dostępny w Polsce. Wiele osób jednak upraszcza sprawę ujednolicając ten gatunek. Nie każdy zdaje sobie sprawę, że teak występuje w kilku odmianach w zależności od regionu z jakiego pochodzi.
Możemy spotkać następujące odmiany: Teak birmański- Moulmein teak, Rangoon teak; Teak tajlandzki- may sak, sak; Teak indyjski- Malabar teak; Teak z Jawy- Java teak, giati, jati.
Jako drzewo teak potrafi osiągnąć wysokość 40 metrów. Sam pień może mieć 20 metrów i średnicę 1,5 do 3 metrów. Cechą szczególną teaku jest obszerna paleta barw. Możemy spotkać drewno w kolorze żółtym, czerwonym i ciemnobrązowym.
Przyglądając się rysunkowi teaku, możemy zauważyć występowanie pojedynczych czarnych słojów. Zwykle z upływem lat teak zmienia swoje naturalne zabarwienie na ciemny brąz. Jeżeli chcemy zachować naturalny kolor drewna, powinniśmy zastosować środek zabezpieczający posiadający filtr UV.
Teak jest gatunkiem, który charakteryzuje się wysoką odpornością na wodę. Między innymi dzięki tej cesze doskonale nadaje się do pomieszczeń wilgotnych takich jak kuchnia czy łazienka. Z powodzeniem możemy, także wykorzystać go do budowy tarasów. Właściwości tego gatunku wykorzystywane są również przez konstruktorów jachtów.
Teak jest odporny zarówno na wodę słodką jak i słoną. Pokłady jachtów wykonane z teaku potrafią służyć żeglarzom przez wiele lat. Jeżeli zdecydujemy się na parkiet lub taras wykonany z teaku i będziemy potrafili o niego odpowiednio zadbać z pewnością będzie wyglądał atrakcyjnie i świeżo przez kolejne kilkanaście lat. Drewno to można zarówno lakierować jak również olejować.
Osobiście jestem zwolennikiem olejowania drewna egzotycznego ponieważ jest to bardzo estetyczne wykończenie połączone z doskonałą ochroną. Olej do drewna uwypukli i podkreśli rysunek drewna. Drewno egzotyczne poddane olejowaniu nabierze delikatnego, satynowego blasku.
Drewno jako naturalny materiał służący do wykańczania domu czy mieszkania posiada szereg zalet, które wywyższają je ponad tworzywa sztuczne. Materiał ten jest nie tylko bardzo atrakcyjny wizualnie, ale również posiada szereg praktycznych względów.
Drewno jest materiałem posiadającym wysoką trwałość. To także materiał charakteryzujący się stosunkowo niewielką wagą i posiadający wysokie właściwości izolacji cieplnej. Niewiele osób wie, że niektóre gatunki drewna posiadają cechy, które są domeną stali. W dzisiejszym artykule chciałbym przedstawić Państwu, gatunki drewna, które są bardzo atrakcyjne wizualnie a ponadto wyjątkowo trwałe.
Drzewa, z których pozyskiwane jest takie drewno często pochodzą z bardzo odległych krajów i są cenione na całym świecie ze względu na swoje właściwości. Drewno egzotyczne w naszym kraju staje się coraz bardziej popularne, a dzieje się tak za sprawą łatwiejszego dostępu do tego typu materiałów.
Pierwszym gatunkiem drewna, na który warto jest zwrócić uwagę jest egzotycznie brzmiący Bangkirai. Gatunek ten bardzo często mylony jest z drewnem teakowym. Przyczyną tego może być fakt, że oba te gatunki posiadają podobne właściwości. Bangkirai podobnie jak teak cechuje bardzo wysoka odporność na procesy starzenia. Jest on gatunkiem drewna, doskonale znoszącym niekorzystne warunki atmosferyczne takie jak promieniowanie UV, niskie i wysokie temperatury czy wilgoć.
Ponadto drewno Bangkirai charakteryzuje się znaczną odpornością na różne infekcje pasożytnicze oraz procesy gnilne. Gatunek ten możemy spotkać w kolorach brązowo-żółtym (yellow balau) oraz brązowym z odcieniem czerwonawym (red balau). Ciekawą cecha tego drewna jest ta, że drewno pod wpływem czynników atmosferycznych pogłębia swój kolor do mahoniowego, lub nawet ciemno-brązowego, a zdarza się także, że patynuje się na kolor srebrzysto-szary. Dziedziny w których jest ono wykorzystywane to przede wszystkim: stolarka, wykończenie wnętrz i budownictwo.
Drugim gatunkiem drewna egzotycznego jaki chciałbym dzisiaj Państwu przedstawić jest Massaranduba. Ciekawostką dotyczącą tego gatunku jest fakt, że dawniej w Ameryce Południowej wykorzystywano je do budowy szyn kolejowych. Świadczyć to może o wyjątkowej wytrzymałości mechanicznej tego drewna.
Jak i drewno opisywane powyżej także Massaranduba posiada bardzo dużą odporność na niekorzystne czynniki atmosferyczne. Gatunek ten posiada bardzo zwartą budowę i właściwie nie posiada większych porów. Skutek tego jest taki, że po wyszlifowaniu, drewno nabiera niepowtarzalnego, naturalnego połysku. Dzięki swoim cechą z powodzeniem możemy stosować je na elewacje czy tarasy.