Ponieważ pogoda na dworze coraz bardziej zaczyna przypominać wiosnę, dzisiaj w swoich stolarskich rozważaniach postanowiłem wyjść poza cztery ściany swojego mieszkania do ogrodu a tak właściwie na taras. Warto jest poświęcić temu tematowi kilka chwil by obalić parę stereotypów i pokazać, że materiał do wykończenia tarasu to nie tylko glazura i beton, lecz również naturalne materiały. Pewnie nie muszę uświadamiać Państwu jaki materiał wykończeniowy wybrałem, gdyż znajdujemy się przecież na blogu stolarskim.

Przez lata tarasy wykańczane były betonem oraz płytkami. Nie bardzo rozumiem dlaczego w zapomnienie odeszło drewno, które przecież towarzyszyło nam od tak dawna. Sceptycy sądzą, że drewno jest mało wytrzymałe na warunki atmosferyczne. Bzdura, chciałoby się powiedzieć, lecz z racji tego, że kultura językowa powinna zostać zachowana, ośmielę się tylko powiedzieć: nie prawda. Przecież od tysięcy lat drewno wykorzystuje się do budowy domów. Czyżby przez lata drzewa straciły swoje właściwości? Otóż nie. Przez lata firmy zajmujące się produkcją sztucznych akcesoriów wykończeniowych robiły tak zwany „Czarny PR” naturalnym surowcom. By podkreślić wytrzymałość niektórych gatunków drewna, wystarczy wspomnieć, o tym że z niektórych gatunków robiło się tory kolejowe.

Czy drewno jest mało odporne na działanie wody? Jeżeli tak, to jakim cudem drewniane okręty i żaglowce po dziś dzień pływają po naszych morzach i oceanach. Uważam, że odpowiednia impregnacja jest w stanie zapewnić drewnu wytrzymałość wyższą od wszelkiego rodzaju sztucznych dzieł ludzkich. Oczywiście liczy się także gatunek drewna.

Jeżeli zdecydujemy się na drewniany taras warto zastanowić się nad gatunkiem drewna, którym go wykończymy. Najbardziej nadają się gatunki drewna, które w swoim środowisku naturalnym poddawane są wysokim wahaniom temperatur i skrajnymi warunkami. Drewno pochodzące z Syberii czy Krajów skandynawskich doskonale znosi niskie temperatury. Natomiast egzotyczne gatunki pochodzące z lasów deszczowych czy klimatu subtropikalnego wręcz odpychają wodę, nie pozwalając na jej wniknięcie w swoją strukturę.

Na tarasy zewnętrzne doskonale nadają się takie gatunki drewna jak Teak, Bangkirai, Massaranduba, czy Ipe/ Lapacho. Gatunki tew oprócz wysokiej odporności na szkodliwe czynniki zewnętrzne posiadają niezwykłe walory estetyczne. Sprawi to, ze nasz taras nie tylko będzie nam służył przez wiele lat, ale będzie także doskonałą ozdobą naszego domu i ogrodu.

Dziś parę słów o tym, jak wykorzystać drewno do aranżacji mieszkania. Oczywiście, może to zabrzmieć banalnie, ponieważ przecież często wykorzystuje się je do mebli i innych elementów w mieszkaniu. My jednak postaramy się na bardziej oryginalny opis. Meble drewniane nie od dziś są symbolem klasy, komfortu i elegancji, dlatego dobrze jest przemyśleć właśnie ten sposób na aranżację. Salon jest miejscem, w którym spędza się największą część dnia, dlatego warto zadbać o to, aby wyglądał naprawdę dobrze i jednocześnie był praktycznym miejscem, w którym będzie się chciało wieczorem obejrzeć telewizję czy przeczytać książkę albo przyjąć gości.

Zacznijmy od podstaw, czyli od rodzaju drewna. Oczywiście to, na jaki się zdecydujemy, zależy od naszego gustu i od zawartości naszego portfela. Nie od dziś wiadomo, że niektóre drewna kosztują bardzo drogo. Jedne z tańszych, meble dębowe, również mogą być imponujące. Można się również zastanowić na bugiem i czy sosną lub wiśnią oraz orzechem. Tak, jak już wspomniałam, wybieramy to, co się nam podoba i to, na co nas stać.

Jeśli zdecydujemy się już na wybór odpowiedniego drewna, zaczniemy po kolei. Na początku należy ustalić, jaka będzie podłoga w naszym salonie. My polecamy podłogi drewniane, które mogą być imponujące. Coraz częściej i coraz więcej ludzi decyduje się na taki wybór rezygnując z dywanu, co znacznie ułatwia zachowanie czystości, a co za tym idzie, nie musimy prosić gości o zdjęcie butów, co często bywa uciążliwe, na przykład w przypadku eleganckich imprez, gdy kobiety mają dobrane obuwie do sukienki. Taka podłoga będzie też wyglądać lepiej, niż zwykłe panele, gumolit czy płytki ceramiczne.

Gdy ustalimy już, z jakiego tworzywa będzie wykonana nasza podłoga, powinniśmy zastanowić się nad ścianami. Te mogą być opatrzone w boazerię, ale nie jest to dobre rozwiązanie, gdy nasza podłoga będzie drewniana. Jak to mówią – co za dużo, to nie zdrowo – i ta zasada spełnia się tu perfekcyjnie. Najlepszym więc rozwiązaniem będą tapety lub farba w stonowanych kolorach, na przykład w beżach lub jasnych brązach. Dobrze, jeśli podłoga komponuje się ze ścianami.

Dobrze. W końcu możemy przejść do mebli. Zacznijmy od zestawu wypoczynkowego. Najlepiej, jeśli będzie skórzany, ponieważ skóra dobrze się komponuje z drewnem. Gdy już zdecydujemy się na taki, który będzie nam odpowiadał, należy się zastanowić nad meblami. Oczywiście polecamy drewniane. Wybierz odpowiedni kolor, który będzie się komponował z podłogą. Nie decyduj się na meble ze sklejki, to tylko zepsuje efekt, który dotychczas wypracowałeś.

Gratulujemy. Właśnie urządziłeś salon w stylu klasycznym, którego myślą przewodnią jest drewno.

Słowa „stolarz amator” przywołują przed oczy obraz człowieka z młotkiem i garścią gwoździ, tańczącego coś pomiędzy „tak! zrobiłem to!” a „uderzyłem się w palec i to naprawdę boli”. W tle zwykle widzimy stół lub szafę – duże i zdecydowanie proste w kształcie i formie…

Stereotyp nie oddaje jednak całej prawdy (chociaż uwaga o palcu bywa uderzająco trafna) – projekty realizowane przez nas w zaciszu warsztatów rzadko kiedy przyjmują formę monstrualnych konstrukcji. Zwykle zaczynamy od półki, podstawki pod kubek – by z czasem zająć się konstrukcjami bardziej skomplikowanymi. Dlaczego jednak nie pójść dalej – i zamiast szafki czy szkatułki nie spróbować stworzyć biżuterii z drewna?

Drewno jednak jest materiałem na tyle wdzięcznym i ciekawym, że po prostu zbrodnią jest ograniczanie wykorzystania go do tworzenia mebli czy drobiazgów. Naturalność, łatwość obróbki, możliwość łączenia z niemal każdym materiałem (szczególnie atrakcyjnie prezentuje się drewno i bursztyn) oraz wyjątkowe piękno sprawiają, że drewno jest idealnym tworzywem do wyrobu biżuterii.

Oczywiście, możemy taką biżuterię kupić – zwłaszcza, że moda na styl etno oraz ekologię sprawiają, że wybór jest bardzo szeroki: od celtyckich rzeźb i grawerunków, przez nowoczesne, łączone ze srebrem formy aż po lekko chropowate, stylizowane na naturalne kawałki drzewa korale. Wszystkie wykorzystują niezmierne bogactwo barw, faktury oraz wzorów naturalnego drewna a także fakt, że niemożliwym jest znalezienie dwóch identycznych kawałków – różnice, które w wypadku masowo produkowanych produktów z metalu i kryształów są praktycznie niedostrzegalne, tutaj podkreślają wyjątkowość oraz indywidualność noszącej je osoby.

Zamiast zakupu możemy jednak sami spróbować naszych sił – wbrew pozorom nie jest to bardzo trudne, wymaga też stosunkowo niewiele sprzętu. Podstawą jest znalezienie odpowiedniego materiału – przydatne są tu zarówno rodzime gatunki (często niedoceniane – a przecież barwa i układ słojów chociażby w modrzewiu są bardzo atrakcyjne), jak i wszelkiego rodzaju drewno egzotyczne. Dobrze jest przy tym wybierać raczej gatunki miękkie – chyba, że dysponujemy wyposażeniem odpowiednim do obróbki twardego drewna.

Formowanie, grawerowanie, mocowanie zawieszek bądź wiercenie dziurki dla łańcuszka, polerowanie – i wreszcie pokrycie warstwą zabezpieczającego wosku bądź lakieru… Każdy z etapów daje nam możliwość wykazania się kreatywnością. Wraz ze wzrostem naszych umiejętności możemy eksperymentować z nowymi formami zdobienia – inkrustacja czy intarsja, chociaż stosunkowo pracochłonne, zagwarantują wspaniałe efekty.

Naszyjnik czy kolczyki wykonane własnoręcznie mogą stanowić wyjątkowy prezent – znaczący więcej niż „tradycyjna”, kupiona biżuteria. Świadomość tego, że poświęciliśmy swój czas i wysiłek – a także to, że projekt jest niepowtarzalny i wyjątkowy – dodają naszemu dziełu wartości. To już nie „rytuał” czy obowiązek – to cząstka nas.

W ciągu kilku ostatnich lat schody drewniane nabrały ponownie szczególnego znaczenia we wnętrzach naszych mieszkań. Zależy nam głównie na tym aby spełniały one swoją funkcję praktycznego ciągu komunikacyjnego, co wiąże się z trwałością i wytrzymałością drewna wykorzystanego do ich budowy, ale także chcemy aby miały one wysokie walory estetyczne.

Powinny komponować się ze stylem domu i nadawały mu charakter, a także aby były oryginalne, funkcjonalne i służyły nam przez wiele lat. Niejednokrotnie zadajemy sobie pytanie, czy istnieje taki rodzaj drewna, który zapewni nam te wszystkie funkcje? Jeśli tak jest to który?

Schody drewniane wykonuje się najczęściej z takich gatunków drzew jak: buk, dąb, jesion, sosna, świerk, orzecha oraz modnych w ostatnimi czasy drzew egzotycznych. Oczywisty jest fakt, że drewno wykorzystywane do produkcji schodów musi być suche, nie posiadać sęków i innych wad, o jakości co najmniej II klasy. Kolejną ważną kwestią dotyczącą drewna na schody jest, ta że wykorzystywane gatunki drewna posiadają różne właściwości, które chciałbym poniżej przedstawić:

Buk- posiada kolory od jasno- żółtego do blado-różowego, drewno jest twarde i ciężkie o dużej

wytrzymałości, łatwe w obróbce, doskonale nadaje się ono do wyginania i kształtowania plastycznego, nie posiada wyraźnej faktury.

Dąb – drewno to jest stosunkowo twarde i posiada wysokie parametry wytrzymałościowe, jest odporne na ścieranie, oraz posiada regularną strukturę. Niestety często bywa atakowane przez owady. Stosuje się je także w budownictwie wodnym.

Jesion- jest to drewno ciężkie, ale za to wytrzymałe i elastyczne. Jasne, o dużych porach i dosyć charakterystycznej teksturze. Zastosowane w warunkach suchych jest trwałe, niestety w wilgotnych łatwo może ulec zniszczeniu.

Sosna – drewno o barwach od jasno- żółtej do jasno-czerwonawej, posiada dosyć charakterystyczną cechę jaką są jej stożkowate słoje. Drewno sosny jest miękkie, oraz sprężyste, posiada wysoką wytrzymałość mechaniczną. Jest bogate w żywicę. Ciemnieje pod wpływem światła.

Świerk – jest drewnem miękkim i lekkim, koloru żółto-białego. Posiada średnią wytrzymałość, lecz w zamian ma wyraźną strukturę, jest sprężyste, niestety ma sporo sęków.

Orzech – jest to wyjątkowo szlachetne brązowe drewno z wyraźnym rysunkiem. Bardzo dobrze przyjmuje bejce i farby, a poprzez polerowanie można uzyskać wyjątkowo estetyczne wykończenie powierzchni.

Drewno egzotyczne- drewno to jest dużo droższe od rodzimych produktów a jego właściwości zależą od rodzaju drzewa.

Technologia którą wykorzystuje się przy budowie domów drewnianych podlega nowoczesnemu procesowi produkcji, wykorzystywane są w niej przeważnie wszystkie materiały będące pochodzenia naturalnego: drewno, płyty wiórowe, wełnę mineralną, płyty gipsowo-kartonowe. Konstrukcja całej budowli oparta jest na szkielecie, składającym się z drewnianych słupów i belek, łączonych przy pomocy gwoździ, kleju lub specjalnych łączników.

Sposób łączenia elementów konstrukcji domu powinien zapewniać mu wysoką wytrzymałość na napór mas powietrznych. Szkieletowa konstrukcja budynku robiona jest przeważnie z wcześniej przygotowanych bali sosnowych lub innych drzew iglastych, w klasie C24. Podstawa szkieletu montowana jest na ławie, lub płycie fundamentowej, odpowiednio zabezpieczonej przed szkodliwym działaniem wody i odizolowanej termicznie. Szkielet to swoiste ramy, w skład których wchodzą słupki o rozstawie osiowym ok. 50-60 cm, oraz poziome rygle i ukośne zastrzały mające na celu usztywnienie całej konstrukcji. Strop oraz podłoga tworzone są pod ścisłą kontrolą i pod dużym rygorem, w taki sposób aby belki były sztywne i wytrzymały obciążenie stropu.

Budowa zewnętrznych ścian konstrukcji polega na obudowaniu szkieletu warstwami wykończeniowymi, zarówno od strony elewacji jak i od wewnątrz. Między tymi warstwami umiejscowić należy termoizolację. Budowanie ścian wewnątrz budynku jest bardzo podobne do budowy ścian zewnętrznych, jednak warstwa termoizolacji powinna być stosunkowo cieńsza i pełnić, także funkcję izolacji akustycznej. Ściany wewnętrzne wykończyć można zarówno płytami kartonowo-gipsowymi,jak i gipsowo- włóknowymi lub boazerią drewnianą, oraz gładkimi płytami drewnopochodnymi. Wiele elementów bywa transportowana na plac budowy w postaci już gotowych podzespołów nadających się do natychmiastowego montażu co skraca stosunkowo czas budowy.

Elementarną izolację termiczną domu stanowić powinna wełna mineralna wypełniająca wewnętrzne przestrzenie paneli ściennych, stropowych i dachu. Wełnę mineralną należy układać w elementach domu na etapie prefabrykacji pod ścisłą kontrolą jakości, co zagwarantuje nam, że warstwa izolacji będzie całkowicie szczelna. Ponadto ściany zewnętrzne posiadają specjalną poduszkę powietrzną co zapewnia naturalną izolację przed wiatrem i dzięki temu dom może swobodnie oddychać. Na zewnątrz ściany obija się szalówką uprzednio poddaną procesowi suszenia komorowego.

Elewacja ma za zadanie chronić konstrukcję przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych i chemicznych. Ściany zewnętrzne możemy zarówno otynkować, jak i pokryć płytkami imitującymi klinkier lub samym klinkierem, obłożyć sidingiem albo szalówką.