Klasa drewna jest podstawowym czynnikiem na którym skupmy swoją uwagę kupując tradycyjny parkiet lub mozaikę. W przypadku parkietu I klasy, klepki dobierane są pod względem rysunku słojów i barwy. Natomiast niższe klasy dopuszczają większą ilość przebarwień i innych wad wyglądu, np. sęków. Jednak każda deszczułka powinna mieć dokładnie takie same wymiary. Niestety, producenci często o tym zapominają. Klasy II i III mają znacznie niższą cenę niż klasa I

Przy zakupie zwróćmy szczególną uwagę na wilgotność drewna. Drewno przeznaczone na posadzki powinno mieć wilgotność ok. 7-11%. Pomiaru dokonuje na życzenie klienta sprzedawca, przy użyciu specjalnego urządzenia elektronicznego. Jeżeli na podłogę położymy drewno zbyt wilgotne, deszczułki po ułożeniu wyschną i skurczą się a w podłodze powstaną duże szpary. Natomiast deszczułki zbyt suche lub zamontowane na wilgotnym podłożu czy w pomieszczeniu o zbyt dużej wilgotności powietrza, rozszerzą się. Spowoduje to wypaczenie posadzki i odklejenie jej od podkładu.

Do układania parkietu możemy przystąpić dopiero w momencie kiedy zakończymy inne prace budowlane np. zakładanie instalacji c.o. i wodnej, malowanie ścian, układanie glazury i terakoty, w przeciwnym razie narażamy nowy parkiet na uszkodzenie gotowej podłogi oraz wilgoć. Drewno jest hydroskopijne więc wchłania wilgoć z otoczenia. Jeśli istnieje ryzyko zawilgocenia parkietu, może dojść do jego „rozszerzenia” i podniesienia się, a po jego wyschnięciu mogą tworzyć się tzw. szczeliny.

Pamiętajmy przede wszystkim o tym aby wybierając określony rodzaj szyb koniecznie rozważyć zarówno ich koszt, a także ich funkcje:

- szyby najtańsze, a tym samym słabo izolujące od świata zewnętrznego zarówno po kątem hałasu, a także utraty ciepła dają tylko wrażenie oszczędności – niższą cenę okna, ale drogie opłaty za „ciepło”, zwłaszcza, iż przez okna ucieka większość, tak obecnie drogiej, energii cieplnej

- szyby termoizolacyjne pozwalają na znaczne oszczędności kosztów energii, nawet do kilkudziesięciu procent, ale są droższe w zakupie. Wyższa cena zwróci się w niższych kosztach opłat za energię tym szybciej, im więcej okien i drzwi balkonowych mamy w domu.

Współczesna szyba służy nie tylko do wpuszczania światła do wnętrza domu, ale spełnia jednocześnie wiele dodatkowych, wymaganych przez klienta funkcji: izoluje termicznie, zapewnia bezpieczeństwo, zdobi oraz chroni przed hałasem i przed słońcem.

Od ludzkiego charakteru zależy jedna, ale najważniejsza rzecz – szyba może człowieka na świat otwierać lub go od świata izolować. Piękne szyby w dobrych oknach spełniają obie te funkcje.

W procesie produkcji boazerii używane są różne gatunki drewna, mogą to być, np. sosna, świerk, dąb. Istnieją jeszcze panele laminowane, te są jednak produktami nowej generacji. Wytwarzane są one przeważnie z płyty MDF (płyta pilśniowa średniej twardości) oklejanej z wierzchu folią z tworzywa sztucznego imitującą drewno. Ich zaletą jest to, że nie wymagają lakierowania ani malowania.

Panele przeznaczone są wyłącznie do pomieszczeń suchych i zamkniętych. Nie dopuszczalny jest ich długotrwały bezpośredni kontakt z woda (np. w okolicy wanny czy natrysku). Paneli absolutnie nie powinniśmy także, narażać na zachlapanie (np. sauny, suszarnie, nieogrzewane domki letniskowe). Nie należy również narażać paneli na długotrwałe działanie wysokich temperatur (np. grzejniki, rury CO). Pomieszczenia, w których zdecydujemy się zamontować panele muszą mieć sprawnie działającą wentylacje. Jeśli pomieszczenie pozbawione jest otworu odprowadzającego, należy go wykonać i zadbać o to, aby był on drożny.

Do czyszczenia, oraz pielęgnacji paneli nie powinniśmy stosować środków żrących ani ściernych a także, środków zawierających wosk (tak jak w przypadku paneli podłogowych) lub tworzących powłoki ochronne. Odpowiednie są detergenty delikatne, np. mydło w płynie. Panele należy wycierać wilgotną (nie mokrą) ścierką.

W żadnym wypadku nie możemy polewać boazerii wodą. Wierzchnia powłoka paneli drewnopodobnych jest odporna na ścieranie, oraz zarysowania. Nie wymaga płynu czyszczącego do drewna. Zarówno panele, jak i listwy są łatwe do utrzymania w czystości. Zakurzone można czyścić szmatka lub odkurzaczem, większe zabrudzenia można usuwać wilgotna ściereczka z dodatkiem płynu czyszczącego do drewna.

Impregnaty do drewna jak sama nazwa wskazuje mają zadanie ochronić czyli zaimpregnować drewno. Impregnat jest dość szerokim pojęciem dlatego ten artykuł potraktuję jako wstęp do tej szerokiej gamy środków ochrony drewna. Impregnacja drewna, zwłaszcza jeżeli stosujemy je na zewnątrz lub w miejscach trudno dostępnych, jest zabiegiem niezbędnym. Znacznie przedłuży jego żywotność i trwałość, zabezpieczy je przed szkodliwym działaniem owadów – szkodników drewna, rozwojem pleśni i grzybów, a także w pewnym stopniu przed ogniem.

Elementarnym warunkiem prawidłowej impregnacji jest odpowiednia wilgotność konserwowanego drewna (poniżej 30% wilgotności), co niestety w polskich realiach bywa nierespektowane i  impregnuje się bardzo mokry surowiec. Co w rezultacie wpływa na jakość impregnacji, która pozostawia wiele do życzenia. Warto pamiętać o tym, że ilość wtłoczonego impregnatu do drewna (retencja) wpływa nie tylko na poziom i jakość zabezpieczenia drewna ale też na  trwałość koloru. W przypadku impregnatów solnych, które nadają charakterystyczną zieloną barwę  zabezpieczanemu drewnu, co zawdzięczamy związkom miedzi – tak więc im więcej impregnatu znajdzie się w  wyrobie, tym jego kolor jest ciemniejszy i zachowuje barwę dłużej. W przypadku impregnacji surowca bardzo mokrego (co jest ciągle  jeszcze w Polsce standardem…) ilości wchłoniętego impregnatu są bardzo niewielkie, więc stopień zabezpieczenia jest niski, a kolor drewna „blaknie” już po kilku miesiącach (czy nawet tygodniach).

Ze względu na podstawowe własności, impregnaty do drewna dzielą się na przeznaczone do stosowania wyłącznie na zewnątrz oraz dopuszczone do zabezpieczania drewna we wnętrzach mieszkalnych.

Dla wielbicieli drewna we wszelkiej postaci dziś przedstawiam japońską wannę włoskiej marki, czyli Ofuro firmy Rapsel.
Z pewnością wanna ta przypadnie do gustu nie tylko wielbicielom drewna, ale i tym z was, którzy nade wszystko cenią naturę i w tym duchu pragną urządzać swoje wnętrza.
Wannę zaprojektował Matteo Thun. W całości została ona wykonana z drzewa modrzewiowego. Jest ono oczywiście wcześniej starannie suszone, następnie wycinane w odpowiedni kształt i montowane.
Wanna jak widzicie ma kształt bardzo prosty, wręcz surowy, jest jednocześnie na tyle głęboka, że można się zanurzyć po samą szyję w wodzie.
Ofuro kojarzy mi się z prostotą filozofii zen. Wykorzystanie drewna w tak prostej formie drewna nieodmiennie musi przywodzić na myśl naturę, jej spokój. Kąpiel w tej drewnianej wannie musi dawać prawdziwe ukojenie zmysłów.
Bo czegóż innego szukamy my, wielbiciele drewna, jak nie ucieczki do natury?