Obróbka drewna przynosi wiele korzyści – dla wielu z nas stanowi jedną z najlepszych metod na odprężenie się, innym daje możliwość wyrażenia własnego „ja”, niektórzy zaś traktują ją po prostu jako metodę na zdobycie unikalnych i dopasowanych do wymagań mebli czy przedmiotów.

Jest to jednak zajęcie bardzo czasochłonne – zwłaszcza, że natura samego materiału wręcz wyklucza wszelki pośpiech (ile razy wykonywane „na szybko” szlifowanie tworzonego od miesiąca przedmiotu kończyło się ukruszeniem… sam zdziwiłem się wtedy bogactwem i zakresem posiadanego słownika). Sprawy nie ułatwia również to, że dla większości z nas stolarka to zajęcie wykonywane w wolnych od pracy i z trudnością wynegocjowanych z rodziną chwilach – przez co nawet najprostsze prace wydają się ciągnąć wiecznie.

Na większość z tych czynników nie mamy wpływu (w końcu nie zrezygnujemy z pracy czy rodziny), możemy jednak przyspieszyć nieco tempo prac dzięki zastosowaniu lepszych narzędzi oraz metod – i tutaj otwiera się przed nami cudowny świat doskonalenia tak samych siebie, jak i naszego wyposażenia.

Nie oszukujmy się – podstawą była, jest i będzie praktyka. Doświadczony stolarz amator z łatwością i wielokroć szybciej wykona to, co początkującemu zajmie wieki, nie zaniedbując przy tym precyzji i estetyki. Oprócz sprawności w posługiwaniu się narzędziami liczy się tu również znajomość drewna – chociaż uczyć się tego można przez całe życie (drewno jest w końcu materiałem żywym – a więc nie znajdziemy nigdy dwóch identycznych fragmentów), to jednak pewne zasady i zachowania pozostają niezmienne.

Oprócz wypływającej z praktyki sprawności ważne jest poszukiwanie nowych metod i idei: może się okazać, że coś, co dotychczas wykonywaliśmy w tydzień i za pomocą szeregu narzędzi można z łatwością zrobić w jeden wieczór – i to tylko za pomocą piły. Nowe, niekonwencjonalne metody – bądź przeciwnie, te stare, ale jeszcze nam nieznane – pozwolą usprawnić i przyspieszyć naszą pracę. Poszukajmy więc licznych podręczników i książek, artykułów w prasie branżowej, portali dyskusyjnych, starszych i bardziej doświadczonych stolarzy… metod zdobywania wiedzy jest wiele, większość z nich jest dosłownie na wyciągnięcie ręki.

Kolejnym czynnikiem przyspieszającym naszą pracę będą narzędzia – przy czym nie oznacza to, że od razu musimy wydawać fortunę na wymyślne konstrukcje, których sama instrukcja obsługi rzuci nas na kolana stopniem skomplikowania. Dobry jakościowo, solidny i odpowiednio wydajny sprzęt może znacząco przyspieszyć pracę – oczywiście pod warunkiem właściwego użytkowania.

Wreszcie – wybór właściwych materiałów (czy to samego drewna, czy gotowych do montażu elementów) znacząco usprawni cały proces. Praca z dobrymi jakościowo elementami będzie również dużo przyjemniejsza – a o to przecież w tym wszystkim chodzi.

Wiedza, praktyka i odpowiednio wyposażony warsztat – w przeciwieństwie do pośpiechu – zapewnią nam wydatne i odczuwalne skrócenie czasu poświęconego na wykonywanie poszczególnych elementów – przy czym nie wpłyną negatywnie (a wprost przeciwnie) na wynik naszych działań.

Drewno jest jednak materiałem uniwersalnym, o doskonałych właściwościach mechanicznych – jest wytrzymałe, elastyczne, łatwe w formowaniu i lekkie. Wielokroć w historii drewno wykorzystywane było w konstrukcjach, w których ciężko je sobie wyobrazić.

Samochód może być zbudowany ze stali, aluminium, tworzyw sztucznych – a drewno obecne w nim jest co najwyżej jako element luksusowego wystroju wnętrza. Są jednak tacy, którzy wyszli poza schematy – i z powodzeniem użyli drewna do konstrukcji całego pojazdu.

Oto dzieło ukraińskiego projektanta, Wasilija Lazarenko:

Aby zrealizować swoje marzenie sprzedał dwa zwykłe samochody, porzucił pracę i spędził w garażu ponad półtora roku. Samo zbudowanie samochodu z tysięcy dębowych części stanowi ogromne wyzwanie – a Lazarenko postanowił stworzyć unikalne połączenie nowoczesności i klasyki, dosłownie dzieląc go na dwie połowy i harmonijnie łącząc oba style.

Konstrukcja Lazarenki działa jak normalny samochód – i, po odrzuceniu niecodziennej stylistyki, wydaje się być możliwa do zaakceptowania. Co się jednak stanie, jeżeli spróbujemy posunąć się dalej i zbudować coś znacznie bardziej ekstremalnego?

Splinter to pierwszy w historii supersamochód zbudowany z drewna:

Pod wykonaną z nowoczesnej wersji sklejki karoserią kryje się silnik o mocy 700 koni mechanicznych, pozwalający osiągnąć ważącej 1134 kilogramy konstrukcji prędkość 380 kilometrów na godzinę – a od zera do setki auto rozpędza się w trzy sekundy. Wynik imponujący pod każdym względem – samochód, w którym drewniane jest nawet zawieszenie jest szybszy i lżejszy od swoich „normalnych” konkurentów – zużywając przy tym mniej paliwa. Konstruktor, Joe Harmon, twierdzi, że możliwe jest zbudowanie z drewna bolidu Formuły 1…

Przenieśmy się wyżej – w bardziej „naturalną” dla drewna sferę konstrukcji samolotów. Początki historii lotnictwa to historia konstrukcji drewnianych, jednak w latach trzydziestych gwałtowny rozwój technologiczny i wzrost prędkości maszyn sprawił, że zaczęto uznawać je za przestarzałe, a propozycje jego użycia – za śmieszne.

Na szczęście dla Aliantów konstruktorzy z firmy De Havilland nie podzielali tej opinii, a przedstawiona przez nich propozycja ciężkiego myśliwca i lekkiego bombowca miała tak dobre parametry, że została zatwierdzona do produkcji. W ciągu kilku lat wojny De Havilland Mosquito zyskał sobie uznanie tak pilotów Sprzymierzonych – którzy nazywali go „Drewnianym Cudem” – jak i Niemców, do tego stopnia, że zestrzelenie jednego z nich było cenione dwa razy wyżej niż zestrzelenie innego samolotu. Drewno i sklejka sprawiły, że maszyna była lekka, wytrzymała – i mogła być produkowana w zakładach stolarskich.

Nie bójmy się więc stosować drewna w nietypowych dla niego rolach – często bowiem okazuje się to być przysłowiowym strzałem w dziesiątkę.

Drewniane okna i drzwi są nie tylko naturalne, lecz także potrafią być doskonałą ozdobą naszych domów i mieszkań. Okna PCV tak samo jak szybko się przyjęły na naszym rynku, tak samo szybko straciły na popularności. Dzieje się tak ze względów bezpieczeństw. Okna PCV mogą okazać się bardzo niebezpieczne w niektórych sytuacjach np. podczas pożaru- wydzielają niezwykle trujące substancje. Z oknami drewnianymi nie ma takiego problemu.

Niemniej jednak jeżeli pragniemy aby drewniane okna służyły nam jak najdłużej musimy zadbać o ich prawidłową pielęgnację i ewentualna renowację. Tematem w jaki sposób pielęgnować i kiedy należy dokonywać renowacji okien wykonanych z drewna zajmę się właśnie w tym artykule.
Aby zapewnić długotrwałą a także wysoką jakość drewnianych okien lub drzwi, należy je regularnie czyścić oraz pielęgnować zawsze przed okresem zimowym i letnim za pomocą zestawu pielęgnacyjnego. Przedłuża się w ten sposób znacząco okresy między renowacyjne okien i drzwi.

Mikropęknięcia, rysy a także niewielkie uszkodzenia lakieru powstają np. w czasie gradu lub innych niesprzyjających warunków atmosferycznych. Okna niszczeją także podczas codziennej eksploatacji. W powstałe mikropęknięcia wnika woda, co może spowodować powstanie sinizny a a w konsekwencji prowadzi do zniszczenia powłoki lakierniczej.
Mleczko pielęgnacyjne ma za zadanie stworzyć na powłoce lakierniczej cienką warstwę ochronną, która ograniczy wnikanie wody wgłąb drewna oraz przeciwdziała utlenianiu się lakieru. Niezależnie od tego czy okna zostały pokryte farbą kryjącą czy lakierem lazurującym, mleczko do pielęgnacji odświeża ich kolor i nadaje nowego blasku.

Jeżeli okna zostały pokryte farbą w pełni kryjącą oględzin stanu technicznego powłoki malarskiej okien powinniśmy dokonywać mniej więcej co 4-5 lat. Jeżeli warstwa wierzchnia okien jest wykonana lazurom lub lakierem to takiego przeglądu dokonujemy co 2-3 lata.  Jeżeli podczas wykonywania takich oględzin zauważymy pęknięcia, odpryski lub łuszczenie się powłoki, należy wówczas bezwzględnie dokonać renowacji warstwy lakierniczej w celu uniknięcia dalszych szkód.

Niedopuszczalne jest doprowadzenie do sytuacji, w której powłoka lakiernicza jest całkowicie uszkodzona, lub widoczne są głębokie pęknięcia drewna czy też jego jego częściowy rozkład.
Bardzo ważną czynnością renowacyjną jest również sprawdzenie stanu w jakim się znajduje silikon oraz jaką ma on przyczepność do szyby. Warto także sprawdzić jak jest szczelność zakończeń przy profilach aluminiowych.

Romantyczna sypialnia na poddaszu, jest marzeniem wielu osób. Aranżacja strychu bywa niejednokrotnie, ambicją jego właścicieli. Poddasze jest miejscem, które idealnie będzie wyglądać  jeżeli zostanie wykończona w drewnie.  Właściwe zagospodarowanie poddasza to nie lada wyzwanie. Jeżeli zdecydowaliśmy się na jego podjęcie, możemy się spodziewać wielu przeszkód i , z którymi będziemy się musieli się zmierzyć.

Jednak efekt, jaki jesteśmy w stanie osiągnąć powinien przesądzić o opłacalności tego przedsięwzięcia. Uzyskamy bowiem przestrzeń całkowicie unikalną, oraz niepowtarzalną, którą dostosować możemy do indywidualnych potrzeb i upodobań.

Podczas adaptacji strychu na poddasze użytkowe, musimy zdawać sobie sprawę z tego, że ma on stanowić integralną część domu. Jest to szczególne istotne ponieważ przez dach najszybciej nagrzewa się dom (podczas uciążliwych upałów), jak również ucieka przez niego największa ilość ciepła. Aby więc zapewnić sobie komfort musimy zadbać o właściwą temperaturę oraz wilgotność pomieszczeń.

Wygospodarowanie strychu może stworzyć zarówno dodatkową powierzchnię dla potrzeb rodziny jak i odrębne mieszkanie do wynajęcia. Koniecznie musimy jednak zdawać sobie sprawę, że nie każde poddasze nadaje się do adaptacji, warunkiem jest bowiem spełnienie kilku podstawowych wymogów umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie człowieka. Przed podjęciem decyzji o remoncie należy zastanowić się nad wielkością uzyskanej przestrzeni w stosunku do poniesionych kosztów.
Jeżeli na poddaszu chcemy urządzić sypialnię, to nie możemy zapomnieć o tym, aby zainstalować żaluzje do okien dachowych, gdyż w przeciwnym razie słońce może doskwierać nam już od samego rana.
Wyznacznikiem użyteczności poddasza jest przede wszystkim jego wysokość, która zgodnie z przepisami budowlanymi powinna wynosić średnio 2,2 metry dla pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt osób, natomiast pomieszczenia przeznaczone na pobyt czasowy, do 4 godzin na dobę, mogą mieć średnią wysokość 1,9 metra. Przy wyborze strychu na adaptację, należy zwrócić uwagę na formę dachu. Najkorzystniejszy ze względu na funkcjonalność, jest dach dwuspadowy.

Podczas urządzania poddasza możemy pokusić się o postarzanie drewna specjalnymi preparatami. Bo jak wiadomo z drewnem jest jak z winem, im jest starsze tym szlachetniejsze. Oczywiście efekt starego drewna można uzyskać za pomocą specjalnych preparatów, lub zlecić to zadanie profesjonaliście.

Drewno, jest niezwykle szlachetnym materiałem budowlanym, w naszych domach tworzy ono niepowtarzalny klimat i niebanalny nastrój. Drewno potrafi ożywić nawet najbardziej nudną architektonicznie konstrukcję i tchnąć w nią życie. Jeżeli mówimy już o ożywczym wpływie drewna, chciałbym wspomnieć o tym co działa na nie destruktywnie i jak się przed tym ustrzec. Artykuł ten chciałbym poświęcić prawidłowej pielęgnacji i impregnacji drewna, aby mogli Państwo jak najdłużej cieszyć się jego niepowtarzalnym urokiem.

Podstawowym i niezwykle ważnym zabiegiem w procesie zabezpieczania drewna jest jego prawidłowa impregnacja. Zabezpieczenie materiału drzewnego przed niszczeniem jest zagadnieniem bardzo szerokim i poddawanym wielu badaniom naukowym. Różnorodność materiału, który trzeba ochronić (różne właściwości gatunkowe) i wielość czynników, przed którymi trzeba ochronić (zwierzęce, roślinne, środowiskowe) powodują, że zagadnienie staje się bardzo trudne. Nie mniej jednak powinniśmy przede wszystkim wiedzieć przed czym należy chronić drewno i wtedy będziemy skutecznie temu zaradzić.

Pierwszym czynnikiem niszczącym drewno szczególnie to, które znajduje się na zewnątrz jest destrukcyjne działanie warunków atmosferycznych. Deszcz, wilgoć, promieniowanie UV, wszystko to ma niekorzystnie wpływa na elementy drewniane. Aby zapobiec niszczeniu drewna należałoby je zabezpieczyć impregnatem do drewna. Impregnat głęboko penetruje drewno dzięki czemu zwiększa jego odporność na wyżej wymienione czynniki. Jeżeli chcemy, także ustrzec drewno przed uszkodzeniami mechanicznymi, należałoby pomalować je lakierem do drewna. Możemy połączyć oba te kroki w jeden jeżeli zastosujemy tzw. lazurę do drewna. Jest to połączenie impregnatu, barwnika do drewna i warstwy lakieru.
Niestety tego typu impregnacja nie uchroni nas przed szkodnikami, żerującymi w drewnie. Są to owady, które żerują nie tylko w drewnie znajdującym się na zewnątrz, ale także w drewnie wewnątrz naszego domu. Niestety żadne moskitiery nie są dla nich przeszkodą, a ich zgubny wpływ potrafi być nieodwracalny. Kiedy już się pojawią, możemy spróbować się ich pozbyć za pomocą specjalnych preparatów.

Ze względu na upodobania mikroklimatyczne i bytowe możemy je podzielić na grupy: niszczące drewno powietrznosuche (miazgowce, spuszczel pospolity, kołatek domowy, wyschlik grzebykorożny), niszczące drewno zawilgocone i częściowo rozłożone przez grzyby (tykotek pstry, kołatek uparty, krokwiowiec piłkorożny, palotocz mostowy, bartodziej próchnik, miedziak sosnowiec), niszczące konstrukcje drewniane zasiedlone na etapie surowca (wykarczak sosnowiec, szczapówka bruzdkowa), zasiedlające niekorowane drewno w konstrukcjach (zagwoździk fioletowy, stukacz świerkowiec).
Najważniejsza jednak jest prewencja. Zanim zabierzemy się za zabezpieczanie drewna lazurą, lakierobejcą czy innymi preparatami, powinniśmy pomalować drewno impregnatem, który ochroni je przed owadami. Impregnaty takie są ogólnie dostępne w marketach budowlanych. Mogą to być np. Bondex Wood Preserver, lub V33 Impregnat do drewna konstrukcyjnego.